Potomstwo
Rekiny nie prowadzą życia rodzinnego. Wiele spośród nich już wewnątrz ciała matki żywi się swoim mniejszym rodzeństwem. Aby upewnić się, że nie będzie do tego dochodzić, niektóre gatunki rekinów wytwarzają w swoich ciałach osobne komory dla każdego potomka, przez co nie są one w stanie zrobić sobie nawzajem krzywdy. Po narodzinach wcale nie nabierają większej sympatii do swoich braci i sióstr - z kilkudziesięciu młodych, jakie wydaje na świat samica żarłacza tygrysiego, przetrwa zaledwie kilka najsilniejszych sztuk. Matki rekinów nigdy nie opiekują się bowiem swoimi młodymi. Nie uczą ich, jak polować, unikać wrogów ani jak się rozmnażać - to wszystko poznają dzięki swoim instynktom. Dlatego też często wkrótce po urodzeniu padają ofiarą innych morskich drapieżników. Jeśli uda im się tego uniknąć i nie umrą później z powodu chorób albo z rąk ludzi, rekiny potrafią żyć naprawdę długo. W zależności od gatunku, może to być 20 do ponad 100 lat. Nie można jednak uznać, że rekiny nie są towarzyskie. Często wchodzą w symbiozę z rybami pilotami, które oczyszczają ich skórę, posilając się żyjącymi na niej dokuczliwymi pasożytami.